POV en FvD noemen sociaal beleid Vlissingen desastreus voor burgers

Het sociaal hulpverleningsbeleid in Vlissingen is desastreus voor de inwonden, met name voor de senioren. Dat vinden oppositiepartijen Perspectief op Vlissingen (POV) en Forum voor Democratie (FvD). Komende donderdag kaarten ze dit aan in de gemeenteraad.

Het gaat om de hulpverlening via de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO). Sinds 1 januari heeft Vlissingen dat anders georganiseerd. Om het efficiënter te maken, ging men van 60 zorgaanbieders terug naar twee. POV-raadslid Ruud Kleefman: “Dat is ongetwijfeld met de beste bedoelingen gebeurd. Maar in de praktijk pakt het rampzalig uit voor met name senioren.”

Volledig afhankelijk

Kleefman zegt de laatste tijd overspoeld te zijn met brieven, telefoontjes en e-mails van Vlissingers die hun aantal uren huishoudelijke hulp per week drastisch hebben zien dalen. “Neem een mevrouw in verzorgingshuis Ter Reede: ze is 90 jaar, meervoudig gehandicapt en volledig afhankelijk van anderen. Ze kreeg vijf uur huishoudelijke hulp per week. Dat is van de ene op de andere dag teruggebracht tot anderhalf uur, zonder dat hier een medische of sociale heroverweging aan ten grondslag lag. Deze mevrouw heeft deze hulp gewoon nodig.”

Meer voorbeelden

Volgens Kleefman zijn er nog veel meer voorbeelden van waar het misgaat. “Het gaat niet alleen om gehandicapte senioren, ook om ouderen die gezond zijn maar wel hulp nodig hebben. Ik ken voorbeelden van mensen die twee uur per week hulp kregen en dat is nu 75 minuten geworden. Dan kan zo’n hulp gewoon minder doen.”

Kinderziekten

Het is niet de eerste keer dat Kleefman de problemen die volgens hem bestaan rond de WMO-hulp in Vlissingen in de gemeenteraad aankaart. Tot nu reageerde verantwoordelijk wethouder Albert Vader (Partij Souburg Ritthem) met de woorden ‘dat het kinderziekten zijn bij de omschakeling op een nieuw systeem en dat er heel veel goed gaat’. Kleefman: “Daar ben ik het niet mee eens. Volgens mij zijn de problemen structureel. Het blijkt telkens dat bij de toename van het aantal cliënten niet de zorgvraag centraal staat, maar de zak met geld. Dat betekent dat de beschikbare tijd over meer mensen moet worden verdeeld, waardoor iedereen minder aandacht krijgt. De hulp wordt hierdoor alleen maar minder, minder, minder.”

Zorgplicht

Kleefman vindt dat het college van B&W van Vlissingens zijn taak verzaakt: “De zorgaanbieders bepalen blijkbaar tegenwoordig wie er zorg krijgt en hoeveel. De gemeente heeft de regie volledig uit handen gegeven, terwijl ze een zorgplicht heeft. Dat vind ik heel erg kwalijk. Onze senioren verdienen gewoon de hulp die ze nodig hebben. De uitbesteding van de zorg ontslaat de gemeente nog niet van haar zorgplicht.”